Persoonlijke brief van Tara: ik ben de weg een beetje kwijt

Vorige week zaterdag gebeurde er iets vreemds. We waren net twee dagen terug uit Bali en Larissa appte mij over een YouTube workshop in Amsterdam. Ik had daar dus totaal geen zin in maar ik besloot toch mee te gaan, want misschien zou het leerzaam zijn. Ofzo. Ik vraag mij op dit moment nog steeds af of het een goed idee was of een slechte. 

De jongen die de workshop zou geven begroette ons vriendelijk en daarna zag ik al enkele bekende gezichten om ons heen verschijnen. We namen plaatst in een voor ons bekende ruimte van Google, we mochten wat te eten pakken en kort daarna begon de workshop al. Nu ben ik niet iemand die zich lang kan concentreren en al helemaal niet in deze setting. Hoe ik ooit mijn studie heb afgerond is echt een raadsel want na tien minuten opletten haak ik vaak alweer af. Concentratieproblemen heb ik. Op het moment dat ik begon te dagdromen merkte ik dat ik mij raar begon te voelen en daarmee bedoel ik: introvert, verlegen en dichtgeklapt. Ughhh.

Nou goed, ik wilde direct weglopen maar ik ben een sterk wijffie en ik bedacht mij net op tijd dat het een beter idee was om de workshop volledig uit te zitten. Het was namelijk erg interessant en het enige dat mij dwars zat op dat moment, was mezelf. Maar man man man wat duurde die vier uur die erop volgden LANG! Op een gegeven moment moesten we ook dingen presenteren en antwoorden geven aan de hele groep, want interactie houdt eenmaal een workshop levend en dan leer je ook het meest. Top hoor, maar zoals ik al vertelde was ik volledig dichtgeklapt na de eerste tien minuten en ik voelde mij dus echt super ongemakkelijk en verlegen. Dus nee, ik wil dan niet de beurt krijgen. Ik dacht alleen maar: ‘kan de aarde alsjeblieft opensplijten en mij erin opzuigen? Thanks.’

Ik heb het allemaal overleefd en het was tijd om naar huis te gaan, eindelijk. Het werd buiten al donker en ik zou die avond in mijn eentje eten, want mijn vriend zou de ochtend erop pas thuiskomen van wintersport. Dat vind ik normaal gesproken best wel lekker want dan kan ik uitgebreid chick flicks kijken en sushi bestellen bijvoorbeeld. Toch voelde het een beetje eenzaam en mijn gedachten namen al snel de overhand.

Dat ik in een dipje zou raken na onze vakantie had ik zeker wel verwacht, maar de intensiteit ervan was een stuk krachtiger dan gedacht. De tranen spoten nog net niet als fonteintjes uit mijn ooghoeken zoals je dat wel eens in tekenfilms ziet. What is happening?! Pfff wat voelde ik mij op dat moment SLECHT! Ik kon ook echt niets anders denken dan: ‘IK WEET HET ALLEMAAL NIET’. De handen schoten letterlijk continue in mijn haar, mijn eetlust was verdwenen en de tranen stopten maar niet.

Ik probeer altijd positief naar dingen te kijken en in dit geval kan ik alleen maar zeggen dat ik onze Bali Break echt nodig had. Shit was going down en dat was maar goed ook, want vanaf daar kan je alleen nog maar omhoog toch?

De drie dagen die erop volgden waren donker. Ik merkte dat niet alleen aan de oneindige stroom aan tranen (ik ben serieus uitgedroogd nu) maar ook aan de manier waarop ik alles bekeek, door een donkere bril. Niets was goed, alles was onmogelijk en alles was vooral ten einde. Er hing een grote negatieve energiewolk om mij heen en dat is echt super irritant, misschien herken je het wel.

Op dag vier leek het wel alsof de zon scheen (dit was niet zo)! Ik werd wakker en ik had een soort helder moment waarop ik alles weer duidelijk kon zien. Ken je dat nummer? ‘I can see clearly now the rain is gone?’. Nou ik voelde ‘em hoor! Ik zette meteen alles op een rijtje voor mezelf en ik kon eindelijk weer zien dat het allemaal zo slecht nog niet was. Maar verandering was zeker een ‘moeten’ geworden, kijkende naar die donkere dagen ervoor was/is het zeker wel tijd voor actie.

Ik ben dus echt niet iemand die snel om hulp vraagt maar in dit geval blijkbaar wel. Het speelde dan ook al een lange tijd en ik was er nu klaar voor. Ik heb gepraat met mijn beste vriendinnen, met mijn vriend, met Larissa en ook met mijn moeder. Zij konden goed luisteren, goed reageren en mij gerust stellen. Het is zó belangrijk om de juiste mensen om je heen te hebben en daar ben ik enorm dankbaar voor. Jullie als lezers zijn ook ontzettend belangrijk voor mij en dat is de reden dat ik dit persoonlijke verhaal met je wil delen. Sommigen van jullie volgen mij al jarenlang, door alle fases heen, want we doen dit eenmaal al zo’n negen jaar. Kan je dat geloven? Ik was 18 jaar toen ik begon en daarom is het niet zo gek dat ik klaar ben voor verandering nu.

Even geen Weekly Snaps meer vanuit mij

De Weekly Snaps is een artikel waar velen van jullie graag naar kijken en ik begrijp het enorm, want ik kijk ook graag naar Serena’s Instalabs bijvoorbeeld. Ik heb alleen gemerkt dat ik de artikelen met minder passie en interesse vulde de laatste tijd. Soms maakte ik een foto puur omdat ik het artikel wilde vullen en niet omdat ik daadwerkelijk de behoefte had om mijn dagelijkse leven op camera te zetten, of het nu op video of op foto was. En weet je, na zoveel jaren foto’s delen rechtstreeks van mijn telefoon heb ik blijkbaar wat meer behoefte aan privacy gekregen. Natuurlijk kies ik altijd zelf wat ik deel en ook wat ik niet deel dus ja, die privacy heb ik tegelijkertijd ook zelf in de hand hoor, ik weet het! Daarom heb ik mijn vriend ook nooit gedeeld online en daar hebben jullie altijd enorm veel respect voor gehad, dat is iets waar ik erg dankbaar om ben!

We begrijpen elkaar (denk ik) heel erg goed, of je mij nu al negen jaar volgt of maar een jaar. Ik heb het al eens eerder genoemd maar jullie voelen soms echt aan als vriendinnen en dat kan ik zeggen omdat ik enkele van jullie ben tegen gekomen in real life. Zo tof! Dus ik ben ook niet bang om te zeggen dat ik eventjes geen Weekly Snaps meer wil verzorgen. Want als ik iets met liefde online wil zetten dan moet het echt uit mezelf komen en op dit moment komt het meer uit een routine. Zoals je waarschijnlijk ook wel een beetje hebt begrepen uit dit verhaal, moet ik nu ook echt voor mezelf kiezen.

Voor de duidelijkheid: Larissa zal nog wel wekelijks de Weekly Snaps verzorgen! 

Hoe nu verder?

Deze vraag circuleert in mijn hoofd. In het geval van de blog en YouTube ben ik momenteel heel erg verdwaald. Ergens weet ik precies wat ik wil maar ergens ook niet. Zoals Larissa al beschreef in haar artikel delen we enkele interesses maar andere ook totaal niet. We zijn erg verschillend qua persoonlijkheid en op het gebied van reizen zijn we ook anders! Dit is overigens echt geen probleem en we vormen echt een goed team samen. Als ik dat zeg dan moet ik altijd eventjes aan dat yin yang teken denken!

Tijd en ruimte is nu een must, want dat hebben wij nodig voor creativiteit. Momenteel hebben wij het idee dat wij voornamelijk druk zijn met de ‘saaie administratieve computer dingen’ en we willen juist druk bezig zijn met creëren. Daar hebben jullie vooral ook veel meer aan! Ik besefte dit vooral toen ik een weekje op Aruba zat samen met een groep mensen die zich met veel passie stortte op de fotografie. En ik besefte het ook toen ik vlogs van ons terug keek, waarbij je ons veel te vaak achter een beeldscherm zag zitten. Weet je, tegelijkertijd hoort het er ook bij dus ik klaag niet, maar het is zeker wel een kwestie van het vinden van de juiste balans. Die balans zijn we kwijt en ik denk dat we hulp moeten inschakelen omdat het allemaal teveel wordt. We komen er wel uit.

Met dit verhaal heb ik enkele zaken met jullie besproken en dat is niet het enige waar ik op dit moment mee struggle, maar wel hetgeen dat ik wil delen op dit moment. Jullie zijn met ons meegegroeid als persoon en ik wil nog even kwijt dat ik daar ontzettend blij mee ben. Het begrip vind ik erg belangrijk en ik neem jullie zeker niet voor lief. Ik probeer de zorgen een beetje achter mij te laten zodat ik kan focussen op de toekomst en op mijzelf.

Ohja als laatste wil ik nog even zeggen dat dit mijn persoonlijke verhaal is en niet die van Larissa. Zij verzorgde het laatste artikel en ik deze. En weet je, Larissa worstelt ook op dit moment maar haar situatie is weer net anders, vandaar dat ik het er zo duidelijk bij vermeld.

Het klinkt ironisch maar deze ‘online influencer’ (lol ik haat dat woord) is een beetje internetgek geworden en ik moet daaraan werken. Ik zal meer me-time en offline time inlassen. Denk aan koken, bakken, boeken lezen, wandelingen maken, podcasts luisteren, misschien beginnen aan yoga en mediatie, vaker sporten voor mijn mindset, knuffelen met Marshall en nieuwe hobby’s ontdekken. Dat zijn dingen die misschien vanzelfsprekend zijn voor sommigen, maar voor mij dus niet.

Heb jij ook zo’n behoefte aan offline momenten nu de wereld zo snel gaat? Herken je mijn situatie en heb jij misschien nog tips voor mij? Hoe gaat het eigenlijk met jou?

Liefs Tara

P.s. Mocht je willen weten hoe het met mij gaat, bezoek dan mijn Instagram-account. Daar zal ik waarschijnlijk nog wel regelmatig updates delen, of het nu een wallpost is of een story en ik zal de blog ook zeker nog vullen met content als ik daar met liefde aan kan beginnen. Ik heb al wat tijd voor mezelf genomen en ik merk dat ik langzaam weer ideeën krijg, maar wil mezelf niet pushen.

Wat je bijvoorbeeld niet weet (maar nu wel omdat ik het vertel) is dat ik over dit artikel ook een tijdje heb gedaan. Ik begon met schrijven maar mijn lichaam zei nee, de hartkloppingen werden erg heftig en bonkten in mijn keel. Dit vond ik best wel eng, waardoor ik steeds niet verder kwam. Toen de hartkloppingen ietsjes zakte (en dus nog niet weg waren) typte ik erop los. Ik heb alsnog het stuk zo’n 4x compleet herschreven voordat ‘ie online kwam. Er gingen een aantal dagen overheen totdat ik tevreden was.

Weet je, men denkt soms dat het schrijven van artikelen, het schieten van foto’s en het maken van een video appeltje eitje is. Het is dan wel een uit de hand gelopen hobby, maar het is eigenlijk een baan met teveel functies tegelijk. Ik haal er nog steeds wel plezier uit nu ik er zo aan denk :)

Als allerALLERlaatste (beloofd) wil ik nog even zeggen dat het goed komt met mij. Het leven zit vol met ups en downs dus dit hoort erbij. Love you all.

Weekly Snaps #120
Weekly Snaps #119
Deel:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

70 Reacties

  1. Serena
    18 februari 2019 / 12:12

    Lieve Taartje,
    Alles op zijn tijd. Jouw welzijn en jouw geluk is het aller allerbelangrijkste. Als je maar weet dat er veel mensen zijn die hartstikke veel van je houden, Marshall ook heel graag met jou wil knuffelen, en wij je steunen NO MATTER WHAT. Love you sissie ❤️

    • Tara
      Auteur
      21 februari 2019 / 10:13

      ❤️❤️❤️❤️❤️

  2. Kirsten
    18 februari 2019 / 13:15

    Ontzettend goed dat je voor jezelf kiest! Ik heb vorig jaar rond deze tijd een burn out gekregen en daar ben ik nog steeds herstellende van en ik heb nu ook echt geleerd naar mijn gevoel en lichaam te luisteren. Ook al zijn onze situaties verschillend: ik wil je echt op het hart drukken om nu even voor jezelf te kiezen, alleen maar dingen te doen waar je energie van krijgt. Want van dingen moeten waar je niet gelukkig van wordt krijg je alleen maar klachten. En ook al voelt het niet zo wanneer je er midden in zit, je komt er altijd beter uit! :)

    • Janneke
      19 februari 2019 / 11:38

      Wat dapper dat je dit zo gedetailleerd voor ons beschrijft, maar ook zo ontzettend goed! We leven nu eenmaal in een wereld waarbij er vaak zoveel van ons verwacht wordt, zeker onze generatie voelt die druk enorm.. Neem lekker de tijd voor jezelf en ik hoop zo dat het je goed zal doen! Focus nu inderdaad op wat jou gelukkig maakt en de rest komt langzaam vanzelf wel weer. Liefs!

      • Tara
        Auteur
        21 februari 2019 / 10:26

        Hi Janneke, ja de wereld is een beetje cray geworden voor mijn gevoel en ik kan mij niet voorstellen hoe de tieners zich nu moeten voelen.. Dankjewel voor je Reactie! ❤️

    • Tara
      Auteur
      21 februari 2019 / 10:13

      Hi Kirsten, wat vervelend om te lezen dat je een burn out hebt gehad, maar fijn om te lezen wat je hebt geleerd te luisteren naar je gevoel en lichaam. Dankjewel voor de tips en je positieve berichtje, je hebt helemaal gelijk ❤️

  3. Lisa
    18 februari 2019 / 13:28

    Neem je tijd Tara. Het is belangrijk om aan jezelf te denken. Je bent een topper ❤️

  4. Rita
    18 februari 2019 / 13:40

    Dapper om zo’n persoonlijk iets te delen, vooral omdat je erg op je privé gesteld bent. Ik hoop dat jullie de passie terugvinden en dat jullie eigen interesses gewoon naast elkaar kunnen bestaan op endless weekend.

  5. Rosa
    18 februari 2019 / 14:01

    Wat heb je dit mooi en goed beschreven! Heel knap om zo’n persoonlijk verhaal online te zetten. Normaal reageer ik nooit, maar hier moest ik toch even op reageren. Neem alle tijd die je nodig hebt. Er zijn belangrijkere dingen dan het bijhouden van dit blog en het leven heeft zoveel andere mooie dingen te bieden.

    • Tara
      Auteur
      21 februari 2019 / 10:26

      Hi Rosa, dankjewel voor je reactie en natuurlijk dat je er eentje achter wilde laten. Je hebt gelijk! ❤️

  6. 18 februari 2019 / 16:30

    Herkenbaar hoor. En ik merk dat ik ook steeds meer tijd voor mezelf probeer te nemen en meer offline dingen doen. Doe rustig aan en neem de tijd. :)

    Liefs

  7. 18 februari 2019 / 16:41

    Heel mooi geschreven meis. Denk vooral lekker aan jezelf en doe dingen waar jij energie van krijgt! Fijn te lezen dat je er zo positief in staat. Alles komt weer op z’n pootjes terecht. Zolang je kunt genieten van de dingen en mensen om je heen komt het vast goed! Knuffel! <3

    • Tara
      Auteur
      21 februari 2019 / 10:11

      Knuffel terug! Dankjewel voor je reactie ❤️

  8. Linda
    18 februari 2019 / 16:51

    Hi Tara,
    Super goed dat je je werkzaamheden op een lager pitje zet. En ja, in mijn beleving is die behoefte aan meer offline tijd en meer aandacht/bewustzijn voor onszelf en onze omgeving echt onderdeel van de tijdsgeest. Onze waarden lijken te verschuiven. Het online leven eist zo zijn tol en ik vind het persoonlijk juist ontzettend fijn om dat ook van jou als ‘online influencer’ te lezen!
    Neem je tijd. En als je er weer aan toe bent, deel gerust jouw ervaringen en tips rondom meer offline en mindful leven, want je bent zeker niet alleen 🙂
    Liefs en take care!

  9. Charlotte
    18 februari 2019 / 19:36

    Wat goed dat je dit met ons wil delen. Fijn dat er zoveel mensen om je heen zijn die je steunen.
    Neem je tijd om te herstellen!
    Ik had vorig jaar in november ook een periode waarin ik zomaar huilde, slecht sliep en geen hap door mijn keel kreeg.
    Had allemaal te maken met vervelende ervaringen op een stageplek. Inmiddels loop ik ergens anders stage en voel ik me weer veel beter :-)

    • Tara
      Auteur
      21 februari 2019 / 10:10

      Hi Charlotte, dankjewel voor je reactie ❤️ Klinkt super vervelend en eerlijk gezegd ook enorm herkenbaar, dat heb ik jaren geleden ook meegemaakt en dan zit je echt vast. Goed om te lezen dat je inmiddels een andere plek hebt gevonden! Succes met de stage!

  10. 18 februari 2019 / 22:17

    Lieve Tara, ik volg jullie inmiddels al echt heel erg lang (ik denk minimaal 6 jaar) en heb jullie al een paar keer eerder ontmoet (oa bij zo een Creative beurs in Utrecht en samen met Serena ergens op de grachten van Utrecht lol!).
    Ik heb daardoor ook het gevoel dat ik je ‘ken’ en daarom wil ik je super graag op het hart drukken dat je vooral je rust moet pakken!
    Je eigen gezondheid (en je eigen blijheid!) is het ALLERbelangrijkste en ik wil niet dat je opeens een burn-out hebt ofzo.
    Dat heb ik van dichtbij meegemaakt bij een vriendin en wens ik je zeker niet toe <3
    Bovendien moet je maar denken, als je maar door blijft tetteren en gaan dan is het dus op een gegeven moment klaar en hebben wij helemaal geen Endless Weekend mee waar we naar toe kunnen gaan voor leuke artikelen ;)
    Beter een stapje terug nemen dus, dus ik vind dat je een super goede stap hebt gezet nu en waardeer ontzettend dat je dit verhaal met ons deelt!

    Heel veel sterkte (of nou ja, hoe zeg je dat anders?) en remember, alles komt goed <3

    • Tara
      Auteur
      21 februari 2019 / 10:09

      Hi Kimberly! Ik kan mij nog herinneren dat je ons tegen kwam op de oude gracht en ik heb laatst nog via Insta aan je doorgegeven waar de schommels stonden op Nusa Lembongan ;) leuk! Wat een lieve reactie heb je voor mij achtergelaten, dat doet mij veel. Door blijven gaan gaat heel erg vanzelf en bovendien moet het ook wel een beetje ivm inkomen, dus ik vind het lastig om compleet stil te staan maar doe wel mijn best om meer rustmomenten te pakken. En wat je zegt, uiteindelijk is het allemaal beter om te doen. Veel liefs en wie weet tot ooit! ❤️

  11. Lisa
    18 februari 2019 / 22:45

    Dit artikel en die van Larissa zijn goede reminders dat “not all that glitters is gold”. Het is zo makkelijk om te denken dat jullie leven perfect is, afgaande op alle jaloezie opwekkende instagram posts.
    Online of offline, ik hoop dat jullie snel weer t geluk vinden. Zorg vooral goed voor jullie zelf, de rest is bijzaak!

    • Tara
      Auteur
      21 februari 2019 / 10:06

      Hi Lisa, ja het zit mij soms ook wel een beetje dwars hoor dat er een bepaald beeld wordt gevormd aan de hand van de beelden die wij delen. Het is heel erg logisch overigens. Mensen zijn er van op de hoogte dat Insta niet real life is maar tegelijkertijd gelooft iedereen dan alsnog in dat geschetste beeld, althans, dat denk ik. Dankjewel voor je comment! ❤️

  12. Robin
    18 februari 2019 / 23:35

    Hay Tara, jeetje wat ga je nu door een heftige periode. Zoals ik bij Larissa al zei is dat iedereen wel door zo’n periode gaat denk ik.
    Bij mijn vorige baan was ik het evenwicht ook kwijt en voelde het soms alsof de muren op me af kwamen. Op dat moment speelde er wel wat meer en mondde ook uit op paniekaanvallen in de auto (niet handig als je minstens 45 minuten via de snelweg moest rijden, enkel heenweg, terugweg hetzelfde). Ik bedacht me vaak dat ik een dag in de week vrij moest hebben ipv fulltime. Helaas heb ik dit niet gedaan (ook vanwege financiële redenen en puur omdat ik het niet durfde). Uiteindelijk ben ik ergens anders gaan werken (reistijd is nu 10 minuten binnendoor). En nu heb ik dat gevoel niet meer zo.
    Ik merk wel als ik me te druk maak om dingen dat ik ook hartkloppingen krijg. De tip daarvoor is: rooibos thee. Daar wordt je rustiger van.

    Ik zou zeggen, praat veel, neem tijd voor jezelf. Doe dingen die je leuk vind (je bent al goed op weg zo te lezen).
    Je vindt wel een weg :)

    Ik geloof in jullie!

    Groetjes Robin

    • Tara
      Auteur
      21 februari 2019 / 10:30

      Hi Robin, ik denk inderdaad dat velen helaas door zo’n periode heen gaan in hun leven, soms zelfs 2x of nog vaker. Klinkt vreselijk om paniekaanvallen te hebben gehad in de auto, jeetje :( Sowieso heel erg vervelend natuurlijk, ik herken het. Ik heb er jaren geleden erg veel last van gehad. Iedereen is anders maar stiekem denk ik ergens denk ik dat iedereen zich veel fijner zou voelen met een baan die minder uren kost, maar financieel wel voldoende oplevert natuurlijk (wat niet altijd kan natuurlijk). Want de hoeveelheid tijd die je overhoudt voor jezelf is erg weinig en dat zijn juist de momenten dat je echt kunt leven. De tip voor rooibos thee ga ik onthouden, volgens mij heb ik nog wel wat in huis liggen en anders haal ik het, dankjewel. ❤️

  13. Marceline
    19 februari 2019 / 07:32

    Wat lief dat je dit met ons wil delen. Ik heb de laatste tijd ook vaker zoals jij vertelde hoe je je voelde bij de workshop en dat is niet echt fijn nu ik in het laatste deel van m’n master zit. Ik heb heel erg het gevoel dat ik moet laten zien hoeveel potentie er in me zit, maar het er gewoon niet uit komt. Dankje voor het delen van je verhaal, het laat zien dat we allemaal maar “gewoon” mensen zijn die soms blij zijn en soms het even niet meer weten. Liefs! PS Ik volg jullie dus echt al jaren! 😉

    • Tara
      Auteur
      21 februari 2019 / 10:04

      Hi Marceline, dankjewel voor je reactie. Hm ja, die periode van de studie is sowieso erg stressvol en het zit wel in je, maar je voelt wel enorm die druk. Geloof ik jezelf, you got this! Leuk om te lezen dat je ons al jaren volgt! En ja, ik ben hartstikke gewoon ;) Succes met je master! ❤️ x

  14. SNN
    19 februari 2019 / 08:01

    Lieve Tara,
    Eigenlijk lees ik nooit echt blogs (weinig geduld) maar dit stuk trekte mijn aandacht. Je stuk heeft mij geraakt, ik lees het dan ook met tranen in mijn ogen. Wat ongelofelijk mooi geschreven en wat heb je een lef om dit zo te schrijven en te delen. Je gevoelens zijn ook volkomen herkenbaar. Alles komt goed, geef het de tijd. Een tijd waarin je veel fijne dingen gaat doen voor jezelf met de liefste mensen om je heen. Super fijn toch eigenlijk?! :) Liefs!

    • Tara
      Auteur
      21 februari 2019 / 10:03

      Hi SSN, dankjewel voor je lieve berichtje en natuurlijk ook dat je de tijd hebt genomen om het stuk te lezen en om vervolgens een berichtje achter te laten. En ja klopt, eigenlijk juist een hele fijne tijd x ❤️

  15. Metty
    19 februari 2019 / 08:07

    Lieve Tara,

    Wat mooi omschreven….goed voor jezelf zorgen hoor! Doe rustig aan!!! ❤️❤️❤️

  16. Jen
    19 februari 2019 / 08:10

    Lieve Taar, ik ben trots op je en ik hou van je!

  17. Joyce
    19 februari 2019 / 09:14

    Lieve Tara,

    Wat knap dat je je verhaal zo kan opschrijven. Ook al ging het met wat moeite je hebt het toch maar gedaan. Hopelijk lucht dat ook een klein beetje op. Ik herken mezelf wel erg in je verhaal, enigste wat je nu kan doen is echt goed de tijd voor jezelf nemen. En blijf praten of schijven in een boekje want dat helpt ook om niet alles in je hoofd te houden maar het er uit te gooien. Ik hoop dat je, je gauw weer een beetje beter voelt.
    En zoek de dingen waarvan je hart gaat zingen, iets waar je nu echt blij van wordt hoe klein of simpel het ook is.

  18. Gina
    19 februari 2019 / 09:23

    Fijn dat je het zo op deze manier kwijt kan. Ik denk dat iedereen wel een keer door zo’n periode moet gaan want hierdoor leer je jezelf goed kennen. Het is alleen echt niet leuk en gaan veel vragen door je heen..
    Maar uiteindelijk kom je er wel, zoals je al zei je hebt veel mensen om je heen waarmee je kunt praten. Dat helpt echt voor jezelf een soort verheldering van waar zit ik mee en waarom? Neem je tijd en ga dingen doen waar je goede energie van krijgt en plezier uithaalt. Je kunt het echt! Liefss

  19. Bo Hillebrand
    19 februari 2019 / 10:44

    Awwww lieve Tara wat rot voor je! Ik ben zelf vechtend tegen een depressie. Gun jezelf de tijd om tot rust te komen en blijf praten! Praten helpt. Hou het niet alleen voor je maar deel het met anderen! Laat je gevoel er zijn ❤️❤️❤️❤️

    • Tara
      Auteur
      21 februari 2019 / 10:31

      ❤️Lieverd, dankjewel voor je reactie en jij ook heel veel sterkte natuurlijk. Ik vind het fijn om te lezen dat je eraan werkt en ik geef je bij deze een dikke digitale knuffel

  20. 19 februari 2019 / 12:19

    Hi Tara, weet je wat ik zo ongelooflijk interessant vind? Dat er bij mij en jullie steeds dingen tegelijkertijd gebeuren in onze levens. Ik volg jullie al flink wat jaartjes. Ik weet nog dat Larissa aan het strugglen was met haar scriptie en ik toen ook. Of dat jij ging samenwonen met je vriend, ging ik dat ook doen. En dat zijn maar 2 voorbeelden. Op het moment zit ik zelf thuis met een burnout. Ik heb veel te veel taken geaccepteerd op m’n kantoorbaan en daardoor kreeg mijn passie voor zingen totaal geen ruimte meer, terwijl ik dat juist zo belangrijk vind. Ik zit nu anderhalve week thuis en het is verschrikkelijk. Ik had niet door dat het zo heftig was en ik kan me wederom zo herkennen in jou. Dat je ‘kantoorbaan’ je passie helemaal heeft overgenomen. Wel weet ik, zoals jij ook al zegt: het komt echt goed! Met jou en met mij, soms is daar alleen even (flink wat) tijd voor nodig. You can do it girl!

    • Tara
      Auteur
      21 februari 2019 / 10:36

      Hi Inge, wauw dat is inderdaad echt bijzonder eigenlijk, alsof we dezelfde soort levenslijn doorlopen samen, dan is het ook wel meant to be misschien dat we elkaar zo gevonden hebben online. Super vervelend, eenmaal in rust besef je je dan ineens hoe slecht het met je ging. Goed dat je voor jezelf gekozen hebt. Ik hoop dat je nu wel weer de ruimte en tijd neemt voor het zingen en dat je misschien wel iets vindt in de toekomst, waarbij je het kan combineren met elkaar. En anders iets waarbij je voldoende ruimte overhoudt. In mijn geval is mijn passie eten/koken, waar ik nu meer tijd in wil steken. Want waar je een passie voor hebt vind toch zijn weg naar buiten uiteindelijk, want dat is ergens ook je drijfveer. Neem de tijd en ik hoop over een tijdje je weer te spreken als het weer beter gaat. Dikke knuffel! Het komt wel goed met ons ❤️

      • Nikki
        23 februari 2019 / 12:43

        Hi Tara,
        Ik wilde even inhaken op deze reactie want ik zie vaker foto’s van eten voorbij komen op het instagram account van je mama dit ziet er altijd super lekker uit. Ik zie dan vaak dat heg recept/idee van jou komt. Is het een idee je passie voor koken meer te delen op de blog als je daar aan toe bent?
        Want ik zou graag leren hoe je die gerechten maakt :).

        Liefs Nikki

        P.s. Dikke knuffel, knap dat je je struggles met ons deelt

  21. Inge van de Water
    19 februari 2019 / 13:08

    Wat super dapper dat je dit met ons deelt! ik reageer nooit maar hier moest ik wel even op reageren. Zoals velen al zeggen, neem lekker je tijd en doe waar jij energie van krijgt! ik ben 2 jaar geleden thuis komen te zitten met een burn out en nog elke dag struggle ik ermee. intussen 2 banen verder en zit nu ook even thuis om te bezinnen wat ik nu verder wil met mijn leven.

    Dans, lach, geniet, huil, eet, sport, doe waar jij blij van wordt, uiteindelijk komt alles goed!

    X

    • Tara
      Auteur
      21 februari 2019 / 10:40

      Hi Inge, super lief dat je een reactie hebt achter gelaten. Hele dikke knuffel aan jou! We komen er wel uit. ❤️

  22. Thirza
    19 februari 2019 / 13:56

    Hi Tara,

    Heel tof dat je zo’n open stuk durft te schrijven!

    Ik heb dit ook tegen Larissa gezegd: Ik blijf jullie volgen, wat jullie ook gaan doen. Volg je hart en doe de dingen waar jij plezier uit haalt!

    Liefs

    • Tara
      Auteur
      21 februari 2019 / 10:39

      Hi Thirza, super lief. Dankjewel ❤️

  23. Michelle
    19 februari 2019 / 14:43

    Lieve Tara, wat naar voor je dat je door deze onzekere periode gaat maar je komt er zeker sterker uit! Ik ben zelf herstellende van een burnout en heb mega veel geleerd door yoga en meditatie. Ik gun het iedereen om dit ook te ervaren. Ik kan je heel heel heel erg aanraden om de 30 dagen journey “Dedicate” van “yoga with Adriene” op Youtube te doen. Ik weet zeker dat je hiermee tot jezelf en tot inzichten komt.

    • Tara
      Auteur
      21 februari 2019 / 10:39

      HI Michelle, dankjewel voor je reactie en de tip! Ik heb erg vaak gehoord over haar yogasessies en heb er ooit eentje geprobeerd, dus ik heb nu meteen de 30 dagen journey opgezocht na het lezen van je reactie en ik ben begonnen. Ik vind het tot nu toe erg rustgevend en een mooie start van de dag. Ook confronterend aangezien ik totaal niet lenig ben haha! Getting there… De wekker van mijn vriend gaat altijd erg vroeg (6uur) waardoor ik ook wakker word, dus nu sta ik op en begin ik de dag hiermee en heb ik daarna zeeën van tijd over. ❤️

  24. Jenny
    19 februari 2019 / 15:48

    Ik heb precies hetzelfde meegemaakt enkele weken geleden. Er ‘knapte’ iets in m’n hoofd en daarna voelde ik me zo slecht… Ben er nog steeds niet. En alles had ook z’n neerslag op m’n werk. Ik vind het heel heftig hoe zo iets binnen kan komen.
    Hopelijk voel jij je ook weer snel beter. We komen er wel

    • Tara
      Auteur
      21 februari 2019 / 10:31

      Hi Jenny, ach wat vervelend… same… We komen er wel inderdaad, dikke knuffel. ❤️

  25. Lieke van Veen
    19 februari 2019 / 18:08

    Wat fijn dat je zo open en eerlijk bent! Neem de tijd en rust die je nodig hebt voor jezelf. Dit is zo ontzettend belangrijk.

@Endlessweekendnl

0   266
738   1000
4   273
3   336