Flamingo’s, palmbomen en zeemeerminnen op Aruba – VLOG

Klik hier als je de video niet kunt zien en klik hier om je te abonneren op ons YouTube kanaal.

Begin december ging ik een weekje naar het eiland Aruba op persreis, daarbij zou ik de eerste 3 dagen een programma volgen met een flinke groep en de laatste 3,5 dagen zou ik vrije tijd hebben om zelfstandig het eiland te verkennen. Best wel spannend want ik ging helemaal in mijn eentje, Larissa kon helaas niet mee dit keer. In deze vlog deel ik eerst wat beelden van de persreis en dan herken je misschien wat momenten in de vlog, waar ik een foto heb gemaakt en op Instagram heb geplaatst. Daarna deel ik beelden van de dagen dat we vrije tijd hadden. Ik zag veel flamingo’s en veranderde in een zeemeermin… Kijk je mee? (En lees verder voor een persoonlijk verhaal over mijn rijangst)

Redelijk aan het begin van de video benoem ik heel kort dat ik last heb van rijangst, een mental breakdown kreeg maar toch auto heb gereden. Ik kon er niet echt diep op ingaan op dat moment, maar ik wil dat moment daarom nog even uitgebreid delen in dit artikel. Over de mental breakdown maakte ik geen grapje, het ging niet zo lekker met mij het uur voordat we vertrokken. We zouden een huurauto krijgen en het moment dat ik hoorde dat ik hem moest gaan ophalen, werd ik heel erg zenuwachtig. Mijn hart bonkte in mijn keel en ik werd een beetje kortademig. Ik wilde zó graag auto rijden maar tegelijkertijd ook helemaal niet. Het rijden zelf vind ik niet eng, maar de opstap er naar toe, het opstarten van de auto, vind ik vreselijk. Ik weet niet waarom.

We sliepen op Aruba in gedeelde huisjes, dus ik deelde een woning met een Belgische blogger/YouTuber. Inmiddels kende ik haar al een paar dagen en ik voelde mij heel erg op mijn gemak bij haar, waardoor ik mijn zenuwen en tranen durfde te laten zien. Want die tranen bleven maar stromen en stromen. “Ik wil rijden hier op Aruba, dus ik ga het gewoon doen, maar die zenuwen moeten er even uit”. Ze begreep het en stelde mij gerust. Dit hielp mij echt enorm! Na een huilbui verdween het grootste deel van de zenuwen en daarna kon ik de auto ophalen zonder al te grote zorgen. De dagen erna besloten we te carpoolen met de hele groep en was ik eigenlijk elke dag de chauffeur, omdat ik het rijden erg leuk vond! Dat klinkt heel erg gek maar elke keer als ik die drempel over ben, lijken de angsten en zenuwen compleet verleden tijd. Bizar hoe zoiets dan weer compleet kan omkeren. Het is zó belangrijk dat ik die angst steeds durf te overwinnen en dat ik blijf rijden, want elke keer komt de rijangst weer terug als ik een tijdje niet heb gereden. Larissa en ik willen dan ook weer een auto nemen hier in Nederland, dan kan ik blijven rijden.

Dit weekje Aruba was voor mij echt top en ik denk dat het deels ook wel kwam door het overwinnen van bepaalde angsten. Het nemen van kansen is ook eigenlijk hetzelfde als het overwinnen van een angst. Elke keer als een risico neemt ben je toch blij dat je deze hebt genomen, wat de uitkomst ook is. Ik vond het spannend om helemaal in mijn eentje op het vliegtuig te stappen (ook daar kreeg ik het doodsbenauwd van trouwens, ik heb mijn vriend gebeld om mij te kalmeren omdat ik niet meer durfde te gaan), ik vond het spannend om helemaal in mijn eentje in een groep met onbekenden te belanden, ik vond het spannend om aan anderen te vragen om mijn foto te nemen, ik vond het spannend om de hele dag door Engels te praten (incl. dik accent) en ik vond het ongelooflijk spannend om auto te rijden in het buitenland. Ik heb het allemaal gedaan en ik heb nieuwe vrienden gemaakt waar ik nu nog steeds goed contact mee heb. Wat bleek? Zij vonden het allemaal net zo spannend.

Waar ben jij bang voor of wat vind jij mega spannend? Wat doe jij om die angst te overwinnen?

Liefs Tara,
@taraverbon

1e Kerstdag met familie - vlog
Weekly Snaps #115
Deel:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

1 Reactie

  1. Robin
    25 december 2018 / 12:48

    Ik snap je angst hoor! Ik heb bijvoorbeeld angst om in het buitenland te rijden (België lukt me nog wel) en heb lang last gehad van paniekaanvallen in de auto. Da’s echt eng.
    Ik ging ervoor naar de huisarts om te vragen wat het inhield en wat ik eraan kon doen. Ook om te vragen of je bewusteloos kon raken, ik dacht als ze zegt dat dat niet zo is dat ik dan sneller eroverheen zou komen. Maar wat zei ze, ja hoor je kunt ervan bewusteloos raken. Uuhhh fijn! Ja zei ze, maar je kunt jezelf makkelijk rustig krijgen. Als je voelt dat je een aanval krijgt dan moet je gaan concentreren op je ademhaling (adem in en adem rustig uit).

    Nu gaat het redelijk goed met verre afstanden rijden, buitenland laat ik mijn vriend doen.

    Wel heb ik een paar jaar geleden met vakantie (we deden een soort roadtrip door Europa) wel enkele dagen door het buitenland moeten rijden. Mijn vriend had toen een epileptische aanval gehad en kon geen auto meer rijden. Dus toen werd ik gedwongen om te rijden, doodeng vond ik het. Maar deed het rustig in mijn tempo en het ging eigenlijk best goed.

    Toch moet ik iedere keer ook een drempel over. Maar door gewoon te doen lukt het me wel.

    Fijne feestdagen!

@Endlessweekendnl

0   266
738   1000
4   273
3   336